Waterpoort Water en ruimte: stabiliteit, duidelijke regels en water en bodem voorop
Sprekers waren Lies van Aelst (Eerste Kamerlid SP), Has Bakker (Gedeputeerde Provincie Utrecht/bestuurder IPO), Geeke Feiter (Directeur Verbond van Verzekeraars), Pieter Grinwis (Tweede Kamerlid ChristenUnie), Jeroen Haan (Voorzitter Unie van Waterschappen), Ines Kostić (Tweede Kamerlid Partij voor de Dieren), Pieter Litjens (Voorzitter Vewin), Fahid Minhas (Directeur Neprom) en Marieke Vellinga-Beemsterboer (Tweede Kamerlid D66).
Bij de opening van het debat benadrukte Chabot dat we schoon drinkwater uit de kraan en droge voeten niet als vanzelfsprekendheden moeten zien, ook al zijn we dat misschien gewend.
Op de vraag wat de sprekers als speerpunt voor water hebben voor de komende jaren kwamen verschillende onderwerpen aan bod: kwaliteit, beschikbaarheid en kostenaspecten.
Van Aelst benadrukte dat vervuiling voorkomen moet worden, daar is een enorme wereld te winnen volgens haar. Vellinga sloot hierop aan door aan te geven dat wat niet in het water terechtkomt, er ook niet uitgehaald hoeft te worden. Grinwis benoemde dat drinkwater moet worden gezien als iets kostbaars; het verdient een hogere plek op de politieke agenda. Vanuit de bouwsector pleitte Minhas voor duidelijkheid en stabiliteit. Waterbestendig bouwen maakt een woning duurder, maar bij een landelijke aanpak dalen de kosten. Regels moeten landelijk gelden, en niet verschillen per gemeente. Feiter signaleerde een eind aan de maakbaarheid in Nederland. Zij stelde dat bij bouwplannen allereerst naar water, bodem en energie gekeken moet worden en dan pas naar de bouw zelf, niet andersom. Bakker brak een lans voor de waarde van water omdat schoon water essentieel is, voor iedereen. Kostić vroeg tot slot aandacht voor bronbescherming en de kosten van vervuild water.
Vervolgens gingen de sprekers in gesprek over twee stellingen rondom de beschikbaarheid van drinkwater en klimaatbestendig bouwen. De conclusies die hieruit getrokken kunnen worden, zijn dat duidelijkheid en één kader voor regelgeving van belang zijn. Water en bodem moeten vroegtijdig in bouwtrajecten worden meegenomen. Uitgangspunt moet zijn bouwen voor langere perioden, niet voor enkele tientallen jaren, zodat kosten verdeeld kunnen worden. Het uitstellen van noodzakelijke investeringen leidt op een later moment tot hogere kosten. De uitspraak ‘penny wise pound foolish’ kwam meerdere keren voorbij, en kosten komen uiteindelijk altijd bij de burger/inwoner terecht. Ook kwam naar voren dat overheden hun zorgplicht serieus moeten nemen.
Afrondend bracht Litjens in dat drinkwater een goede plek verdient in wetgeving en beleid omdat het van groot openbaar belang is. Hij gaf aan dat er soms keuzes gemaakt moeten worden die pijn doen, want niet alles kan altijd overal. De beschikbaarheid van drinkwater moet geborgd worden, dat is een gezamenlijke inspanning, ook met het ministerie van IenW. Drinkwaterbedrijven moeten in staat gesteld worden om 24/7 goed drinkwater te leveren.
Haan stelde dat water bij uitdagingen in Nederland overal ook onderdeel van de oplossing is. Genoeg water van voldoende kwaliteit is volgens hem randvoorwaardelijk in ons land.
Aan het slot van de Waterpoort werd het Watermanifest ‘Samen sterk voor water’ van de Unie van Waterschappen en Vewin aangeboden aan de aanwezige sprekers. Litjens: ‘Het manifest is niet vrijblijvend, maar een handelingsperspectief om actie op te ondernemen.’
Geen opmerkingen: